Vraag jij je wel eens af waarom je in bepaalde situaties zo heftig reageert of helemaal dichtklapt?
Misschien blijf je op zoek naar bevestiging, ook al put het je uit.
Of je houdt je eigen behoeften achter omdat je ergens diep van binnen bang bent dat ze er niet toe doen.

Dat is wat een trauma kan doen.
Het komt niet altijd door duidelijke gebeurtenissen. Soms is het het langzame infuus van niet gezien worden, te horen krijgen dat je "sterk moet zijn" of verantwoordelijkheden dragen die geen kind zou mogen dragen.

Als kind nemen we alles in ons op.
Als we boodschappen ontvangen van verwaarlozing, ontkrachting of schade, vormen we diepe overtuigingen over onszelf en onze plaats in de wereld. Psychologen noemen dit beperkende overtuigingen. Ik noem het overlevingsstrategieën die hun doel voorbij zijn geschoten.

Op volwassen leeftijd kunnen ze zich voordoen als:

• Mensen plezieren ten koste van jezelf

• Zelf-sabotage wanneer dingen goed gaan

• Het gevoel hebben "te veel" of "niet genoeg" te hebben

• Moeite met vertrouwen, verbinding of rust

Hier is de waarheid: deze patronen zijn niet wie je bent, ze zijn wat je geleerd hebt te zijn.
En dat betekent dat ze kunnen veranderen.

Door middel van therapie, diepe zelfreflectie en medelevende begeleiding kunnen we onderzoeken waar deze overtuigingen vandaan komen, ze uitdagen en vervangen door gezondere waarheden. Het is geen snelle oplossing. Het is een reis die je niet alleen hoeft te maken.

Genezen zal het verleden niet uitwissen.
Maar het zal je wel de vrijheid geven om een toekomst te schrijven die niet wordt bepaald door je littekens,
maar door de kracht en veerkracht die je altijd hebt gedragen.